Derinlerde bir yerde sizi özlediğimi hissediyorum.
Sıkılmaktan korktuğum insanlar var.
Konuşmalarımızın eskisi kadar zevk vermemesinden, aramızdakilerin sıradanlaşmasından korkuyorum daha doğrusu.
Kim olduğumu söylersem anonim olmanın bir özelliği kalmaz öyle değil mi? :)
Öyle, haklısın :)
Dikkat ediyorum eskisi gibi değilsin. Kendini yıpratmaya değecek kadar büyük ne olabilir diyorum hayatında cevap bulamıyorum. Ama üzme kendini. Eski halini özlüyorum en azından. Ve bir de şu var. Sen üzülmeyecek kadar mükemmel bir insansın.
Çok teşekkür ederim bu düşünceler için ama sen kimsin?





